دمیده شدن

روایت شده است: هنگامى که خداوند متعال از روحش در آدم دمید و آدم به صورت بشر در آمد، نشست و عطسه‏اى کرد، به او الهام شد که بگوید: "الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعالَمِینَ‏" او نیز حمد خدا کرد.

در مورد کیفیت دمیده شدن روح در کالبد انسان دو نوع فرض وجود دارد. این که خداوند جزیی از وجود خود جدا نموده و در وجود انسان قرار داده باشد. این که خداوند چیز با ارزشی را که مخلوق خودش است به نام روح، در انسان دمیده باشد نه این که جزیی از وجود او باشد و دلیل منسوب کردن آن به خودش هم به جهت اهمیت و عظمت آن باشد؛ مثل این که می گوییم خانه خدا.